Diamanten Corsage Ornament

Dit importante corsage ornament met de naturalistisch vormgegeven viooltjes is gemaakt van goud op zilver en geheel bezet met roosgeslepen diamanten. De verfijnd uitgevoerde tak begint met een strikornament en eindigt met twee bloemen in knop. Op de 23 cm lange tak zijn drie viooltjes aangebracht, waarvan één grotere. Geen enkel blad of bloemblaadje is vlak vormgegeven; in ieder blaadje zit wel beweging of het krult zelfs om. De Italiaanse juwelier Giuseppe Confalonieri, hofleverancier aan de Italiaanse, Spaanse en Portugese koninklijke familie, laat in dit driedimensionale juweel zeker zijn vaardigheid en vakmanschap zien. Het is een prachtig voorbeeld van de mode in juwelen in de late romantiek.


Late Romantiek

Aan het einde van de 19e eeuw ontstaan er extremen in kleding en sieraden en verandert de positie van de vrouw. De crinolines worden zo groot dat de dames niet meer met hun robe door een normale deur kunnen gaan. De tailles moeten zo smal zijn dat de korsetten alsmaar strakker aangetrokken worden, soms met een gebroken rib als resultaat. De Europese vrouw begint een krachtiger positie in de maatschappij in te nemen. Ze laat zich meer gelden in het politieke en zakelijke leven en de bleke, decoratieve vrouwenfiguur verdwijnt. Ook mag zij studeren en krijgt zij na 1870 het recht het geld dat ze bezit of verdient zelf te houden. Deze toenemende bewustwording komt ook tot uiting in de juwelen, die hierdoor ook opvallender, groter en steviger worden.

Diamant

De populariteit van de diamant neemt enorm toe als in 1867 in de stad Kimberly, op de grens van de Oranje Vrijstaat en het Britse territorium, de eerste diamanten van Zuid-Afrika worden gevonden. Hierop vertrokken vele Europeanen naar Zuid-Afrika om op zoek te gaan naar meer edelstenen. Zo ontstond een heuse diamantkoorts. De diamantmijnen die er worden geopend leveren grote hoeveelheden diamanten waardoor deze minder kostbaar worden. Voor het eerst kunnen ook anderen dan alleen vorsten zich de weelde van uitsluitend uit diamanten samengestelde juwelen veroorloven. De vermogende burgers maken hier dan ook met graagte gebruik van. De sieraden worden steeds groter en kostbaarder, ook omdat de grote mode van omstreeks 1880 hierom vraagt. De kleurstenen die in 1860 nog zo hogelijk gewaardeerd werden vindt men nu opzichtig.


Inspiratie uit de natuur

In de loop van de 19e eeuw drukte een reeks historische stijlen hun stempel op de verschillende kunsten, te beginnen met de neogotische opleving van rond 1820 en via neorenaissance- en neobarokinvloeden tot aan de hernieuwde opleving van de Lodewijk XVI-stijl in de jaren 1890. Dit ontlenen van motieven uit vroegere eeuwen werd voor juweliers vergemakkelijkt door bewaard gebleven boeken met patronen uit de achttiende eeuw - Lodewijk XV en Lodewijk XVI - waarin bloemen, kransen, guirlandes en vazen in afgebeeld stonden.
Maar er kwamen ook nieuwe studies uit over bloemen en planten die als inspiratiebron diende voor juweliers. Bloemen en planten lenen zich goed voor de volkomen natuurgetrouwe nabootsingen die in deze periode zo in de mode zijn. Vanaf 1865 worden hele takken geheel in diamant uitgevoerd zoals we bij dit voorname juweel kunnen zien.

Massin

In heel Europa waren bloem- en bloesemmotieven populair in juwelen. In Frankrijk bijvoorbeeld gebruikte Cartier de bloesems van wilde rozen, narcissen, viooltjes, klaprozen en margrieten in zijn ontwerpen. De beroemdste broches met bloemen in de vorm van driedimensionaal gemodelleerde wilde rozen werden vervaardigd door Cartier's rivaal, Oscar Massin (1829-1913). Hij wordt gezien als een van de mentoren van de 19e eeuwse juwelen, vanwege zijn creativiteit en zijn technische vernieuwingen en veel stukken werden gemaakt in de stijl van Massin. Dit prachtige en delicate corsagesieraad van de Italiaanse juwelier Giuseppe Confalonieri is een uitstekend voorbeeld van deze mode.


Viooltjes

Op dit juweel zijn drie met diamant bezette violen gemonteerd. Het viooltje (Viola) stamt af van de viooltjesfamilie (Violaceae), dat circa vierhonderd soorten kent die voorkomen in gematigde streken. Het viooltje is het symbool van het voorjaar. Vanwege zijn geringe omvang is het ook zinnebeeld van verborgen schoonheid en deugdzaamheid, nederigheid en trouw. Het is vaak gebruikt in juwelen, zowel in Engeland als in Amerika en Frankrijk, als symbool voor trouwe liefde : pensee à moi. Het viooltje was de favoriete bloem van Josephine de Beauharnais, de echtgenote van Napoleon . Haar bruidsboeket bestond uit een tuiltje viooltjes. In haar tuin groeide dit bloempje ook volop, en Joséphine had ze door het hele huis in vazen staan.

Zetting en montage

Diamanten werden tot in het begin van de 19e eeuw altijd in zilver gezet, omdat men vond dat de steen daarin beter uitkwam dan in een gekleurde zetting. In de Victoriaanse tijd echter vond men zilver niet voldoende waardevol om er edelstenen in te zetten. Daarom ging men ertoe over om zettingen te maken die van boven zilver en van onderen goud waren, net zoals bij deze tak. De roosdiamanten in dit corsageornament zijn open gezet, dat wil zeggen dat ze aan de achterkant ook zichtbaar zijn. Aan de gouden achterkant is te zien dat niet alleen de viooltjes afneembaar zijn, maar ook de blaadjes. Zo konden ze overgezet worden op een tiara, met de grootste viool in het midden. Op dit corsage ornament zitten op drie plaatsen scharnierende, ovale oogjes. Hiermee werd de tak door de naaister op de japon genaaid.

Gesigneerd G. Confalonieri Milano Roma

Share

    This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

    Vorige Juwelen overzicht Volgende

    Ontvang onze nieuwsbrief

    Inschrijven
    Meld je aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van onze collectie, beurzen en de laatste nieuwsberichten.